1951 – Dierendag Juliana Kinderziekenhuis

Vermaak voor de zieke kinderen. Een ‘dierendag’ waarop dieren uit Dierenpark Wassenaar op bezoek komen in het Juliana Kinderziekenhuis (JKZ), Doctor van Welylaan 2.
Cineast: onbekend ; Filmnummer: F 457 ; Filmrol (5 min.) : zw/w, stom ; 16 mm.

3.969 maal bekeken.

4 Reacties op 1951 – Dierendag Juliana Kinderziekenhuis

  1. To van Delden 29 april 2013 at 20:17 #

    Ik heb in het Julianakinderziekenhuis Den Haag gelegen , met hersenvliesontsteking rond 1950-1951.Wat erg was de besmetting de eerste 6 weken in afzondering.

  2. Henny Schaap 14 maart 2014 at 11:08 #

    Ik heb er ook in gelegen op de besmettelijke afdeling voor een ooroperatie. Niks besmettelijks aan volgens mij. Dat denk ik nu. Maar toen, wat wist je nou als kind. Ik was 9 jaar en het was in 1953.

  3. Floor van Hijkoop 15 mei 2015 at 12:58 #

    Heb er gelegen 50/51, 5/6 jaar oud met tbc. Eerst in een glazen “box”, toen op zaal en daarna naar de barak. Je kreeg 1 of 2x per week bezoek maar daar taalde je ook niet naar. Moest smerige groen hard gekookte eieren die ik weer overgaf toch opnieuw eten, dan die smerige zure zult, spoelde ik door de wc. Toen ze daar achter kwamen waren de rapen gaar. Werd opgesloten in een donkere kast toen ik kennelijk stout was geweest, Had de eerste prijs gewonnen met het tellen van beesten op een grote plaat. Prijs was een gebakje, nam als kind natuurlijk het grootste, nou dat was een stuk zeep. Daar kon je van “leren”. Werd voor straf samen met een vriendinnetje ’s avonds in het donkere bos gezet omdat wij met de jongens en hun begeleiders mee waren gegaan naar hun hut in de duinen. We hadden toestemming die later werd ontkend door de meisjes begeleidsters. Toen ik net in de barak lag gingen we wandelen in de sneeuw, durfde niet te zeggen dat ik naar de wc moest en had in m’n broek gepoept. Moest toen de hele dag op bed blijven terwijl er een poppenkastvoorstelling was omdat m’n onderbroek vuil was en m’n lange broek nat van de sneeuw. De oneetbare lammetjespap ging zelfs mee naar juffrouw Van der Tak, van wie ik les had tot 12 uur. Nou die stond er dan natuurlijk toch nog. Werden ’s avonds wakker gemaakt voor het medicijnglaasje vieze levertraan. Hebben nog wel vlak voor ik naar huis mocht ’s avonds met de brandslang de zaal onder water gezet. Volgende dag hele dag buiten op bed. Moest bij de hoofdzuster komen, dacht dat ik straf zou krijgen maar kreeg te horen dat ik de volgende dag naar huis mocht. Deed me eigenlijk niks. We hadden maar één lieve zuster nl de hoofdzuster voor wie we zongen: daar bij die molen, daar bij die molen, daar woont een zuster waar ik zo veel van houd. Mijn vriendinnetje heette Bloema Rosa. Wat zou er van haar zijn geworden. Schandalig zoals kleine kinderen daar werden behandeld. Ben nog jarenlang erg bang geweest in het donker.

  4. Floor van Hijkoop 15 mei 2015 at 13:06 #

    Vergeet nog dat we na in het bos te zijn achtergelaten en we natuurlijk uit angst vreselijk huilden we na naar onze beleving natuurlijk heel lang, weer werden opgehaald en we niet naar bed mochten maar op de gang bij de jongenszaal op de grond moesten zitten omdat we liever bij de jongens zouden zijn.

Geef een reactie

*

code

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.